Προάγγελος

Ο μύθος της δικής μου Ειρηνούλας

Ο μύθος της δικής μου Ειρηνούλας
Όλοι την ξέρουν στο χωριό την κυρα-Λένα. Χήρα από τα νεαρά της χρόνια, ο άντρας της χάθηκε στις θάλασσες σε μια τρικυμία μαζί με όλο το πλήρωμα. Τα νέα τα μετέφεραν κάποιοι επιβάτες που σώθηκαν. Άδειο το έθαψαν το μνήμα. Μόνο με μια φωτογραφία του και ένα πακέτο με καλοσιδερωμένα ρούχα. Μα στήριγμά της στη ζωή μεγάλο, η κόρη της, η Ειρηνούλα. Όλοι την ξέρουν στο χωριό την Ειρηνούλα. Έτσι την αποκαλούσαν, “Ειρηνούλα”. Όχι όμως φυσιολογικά αλλά μάλλον περιπεκτικά. Στην αρχή την αποκαλούσαν Ρηνιώ, μα όταν έμαθε τα της πίστεως από τη μάνα της, όποτε την αποκαλούσαν έτσι τους διόρθωνε λέγοντας “...

Το κοριτσάκι με τις 3 σκιές

Το όνομά της, Μυρτώ. Είναι μια γυναίκα... ή μάλλον ένα κοριτσάκι... ή μάλλον... Σίγουρα είναι μια κοπέλα. Μια κοπέλα που συνηθίζει να ξυπνάει το πρωί και να κοιμάται το βράδυ. Κι αυτό είναι το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε να κάνει στον εαυτό της. Όταν ξυπνάει, ο ήλιος έχει ήδη ανέβει στον ουρανό. Για κάποιους έχει ανέβει πολύ. Για κάποιους άλλους λίγο. Για τη Μυρτώ έχει ανέβει όσο χρειάζεται. Ο ήλιος ανέβηκε και σήμερα στη θέση του κι αυτό είναι ό,τι χρειάζεται να ξέρει για να ξεκινήσει τη μέρα της. Με αυτό το χαμόγελο πηγαίνει στη δουλειά της. Ίσως να είναι μαθήτρια, ίσως εργαζόμενη, ίσως...

Μια αληθινή ιστορία από μια αληθινή δασκάλα

Μια αληθινή ιστορία από μια αληθινή δασκάλα
Στο ξεκίνημα της σχολικής περιόδου, στη διάρκεια των εγγραφών ήρθε μια μητέρα και μου είπε: "Ο Άρης είναι το πρώτο και μοναδικό παιδί μου και θα ήθελα για κάποια πράγματα να σας ενημερώσω". Εκείνη τη χρονιά θα είχα την πρώτη τάξη. "Το παιδί μου είναι αβάπτιστο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως είμαστε άθεοι. Απλώς δεν ανήκουμε σε κάποια οργανωμένη θρησκεία και συμφωνήσουμε το παιδί μας να διαλέξει μόνο του αργότερα όποια θρησκεία θέλει. Γι αυτό σας παρακαλώ να φερθείτε ανάλογα". Η πρώτη μου αντίδραση και απάντηση ήταν πως δεν πρέπει να ξεχνάει ότι ήρθε να γράψει το παιδί της σ' ένα ελληνορθόδοξο...

Το πουλάκι της καλής ώρας

Κατέβηκα ένα πρωινό καθημερινής εργάσιμης ημέρας από το σπίτι μου κατευθυνόμενος προς την εργασία μου. Στο φράχτη του απέναντι κτήματος προσγειώθηκε μια δεκοχτούρα και με κοιτούσε. Δεν ήταν το πιο όμορφο ή το πιο μεγάλο πτηνό που έχω δει. Δε μου φάνηκε πως έχει κάτι το ιδιαίτερο ή ξεχωριστό επάνω της. Μα μια άγνωστη σε εμένα επιρροή με οδήγησε να της απευθύνω το λόγο. «Καλημέρα πουλάκι», είπα. Σα να με χτύπησε φορτηγό ένιωσα. Άνοιξαν τα μάτια της ψυχής μου διάπλατα αμέσως. Το πουλάκι δε με κοιτούσε πλέον μα είχε πραγματικά εστιάσει επάνω μου. Τα δικά μου μάτια κόλλησαν ακίνητα πάνω στα δικά...

Το λογίδριο του σκοτεινού παντογνώστη

Σε βλέπω σχεδόν καθημερινά. Ειδικά όταν οδηγώ. Μπορεί να μην είσαι ο ίδιος κάθε μέρα, μα ούτε εγώ άλλωστε είμαι ο ίδιος κάθε πρωί. Έχει να κάνει και με το πλευρό που ξύπνησα. Ελπίζω και πιστεύω πως όλοι το περνούν και το κατανοούν αυτό. Μη νομίζεις πως δεν ξέρω ποιος είσαι! Έχω ακούσει αρκετές φορές τις ιστορίες σου. Ίσως όχι από εσένα τον ίδιο, αλλά τόσα χρόνια στο σχολείο... βάλε και τις ιστορίες που έχω ακούσει από γονείς και συγγενείς... Άλλωστε, είμαι πλέον σε μια ηλικία που γνωρίζω τη ζωή και πώς λειτουργεί ο κόσμος. Έχω όλα τα εφόδια για να μπορώ να είμαι μέρος της κοινωνίας που ζω,...

Ανδρέας Κατράκης - Η αμφισβήτηση του Θεού και οι αντιμαχόμενες αποδείξεις [απόσπασμα]

ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Μια βασική διάκριση των Θαυμάτων του Ιησού είναι η αναφερόμενη σε αυτά που έχουν σχέση: α) με τη φύση, β) με την άμεση θεραπεία ανθρώπων από ανίατες νόσους, γ) με την ανάσταση νεκρών. (περιλαμβάνεται και η δική του ανάσταση) και δ) με ό,τι συνέβη αμέσως μετά την ανάστασή Του. Α) Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν: Η μεταβολή του νερού σε κρασί στο γάμο της πόλης Κανά, στη Γαλιλαία: (Ιωάννη Κεφ. Β' στιχ.1-9) Στοιχεία ιστορικής απόδειξης: Η συγκεκριμένη πόλη της Γαλιλαίας, όπου έγινε ο γάμος. Ο συγκεκριμένος χώρος όπου συντελέστηκε το Θαύμα. Είναι χώρος όπου βρίσκονταν πολλά...

Πατριωτικά μιλώντας

Κάνεις δεν είναι κανενός. Κανείς δεν ανήκει σε κανέναν αν ο ίδιος δε θέλει. Ακόμη κι σκλάβοι ή οι αιχμάλωτες γυναίκες. Νομικά, ανθρώπινα, μπορεί να ανήκουν στους κυρίους τους μα η ψυχή τους, η πνευματικότητά τους, η προσωπική τους αλήθεια δεν ανήκει σε κανέναν άλλο παρά μόνο στον ίδιο τον άνθρωπο. Όλοι έχουμε δει ταινίες και ειδήσεις. Άλλες αληθινές κι άλλες πλασματικές. Κι ακόμη συνεχίζουμε να αγαπάμε τον ανθρωπισμό μα όχι τον άνθρωπο. Αγαπάμε την ιδέα μα όχι αυτόν που δίνει ζωή σε αυτή. Κι αυτό δεν ανάγεται μόνο στον άνθρωπο μα και στο Θεό, ξέρεις. Όλοι επιζητούμε την αιωνιότητα. Μα...

Προσφέρω αναγνώριση

Προσφέρω αναγνώριση
Άσε με να σου εξηγήσω... Δεν είμαι έξυπνος... Δεν έχω πράγματα δικά μου... Τίποτα που να αξίζει να μοιραστώ μαζί σου... Μοιραζόμενος μαζί σου την ανθρώπινη πλευρά μου μπορώ να γίνω φίλος σου, μα ωφέλιμο προς εσένα δεν έχω τίποτα να σου δώσω. Γεννήθηκα σε ένα μέρος που ποτέ δεν αποστράφηκα. Ντύθηκα με παιδικές αναμνήσεις που ο Θεός με βοήθησε να αποκτήσω. Παραλίγο η πορεία μου στα σχολικά θρανία να διακοπεί... μα χάρη στο χαρακτήρα που βοήθησε ο Θεός να αποκτήσω και στην αγάπη που ως σπορέας καλός έβαλε στα πλάσματά του, έμεινα στις ίδιες τάξεις και στα ίδια θρανία για να τελειώσω το δρόμο μου...

Δε θέλετε να είστε δούλοι ενός Θεού

Κάμπος Βιάννου - Ξημέρωσα Κυριακῆς ἁγίου Ἰωαννικίου 2012
Καταλαβαίνω πως δε θέλετε ένα Θεό που σας ζητάει να γίνετε δούλος Του. Πάει κόντρα στο χαρακτήρα σας και στον τρόπο επιβίωσης που έχετε διαλέξει για τη ζωή σας. Όμως αναρωτιέμαι αν έχετε σκεφτεί τα άλλα ενδεχόμενα. Έστω ότι δε θα σας είχε δούλους. Έστω ότι θα σας είχε βασιλιάδες. Τι πλέον θα θέλατε; Αφού θα ήταν εκείνος δούλος σας. Τι Θεός θα ήταν; Άντε να ήταν σαν τον Ερμή, ένας απλός αγγελιοφόρος, υποχείριο των θέλω των ανθρώπων που σήμερα ξέρουν τί θέλουν κι αύριο όχι. Έστω πάλι ότι δε θα σας είχε βασιλιάδες μα υπηκόους. Μα τότε η δική σας ζωή δε θα είχε καμία σχέση με τη δική του. Θα...

Ο φανταστικός μου φίλος

Ήρθε κάποια στιγμή κι εμένα η ώρα μου να αποκτήσω το δικό μου φανταστικό φίλο. Δεν ανήκε στη σφαίρα της φαντασίας μου όπως θα περίμενε κανείς αλλά είναι σίγουρα ο πιο υπέροχος άνθρωπος που έχω γνωρίσει. Κατέβαινα από το σταθμό του τραίνου στο Μοναστηράκι. Όσοι κάνετε συχνά τη διαδρομή αυτή, θα γνωρίζετε πως όταν το τραίνο φτάνει στο σταθμό αυτό, το μετρό, αυτό το υπόγειο τραίνο, φτάνει σχεδόν ταυτόχρονα στις δικές του ράγες. Έτσι δεν είναι περίεργο να δεις ανθρώπους να είναι πραγματικά πρόθυμοι να σκοτωθούν στις κυλιόμενες σκάλες τρέχοντας σα μανιακοί. Εκείνη την ημέρα λοιπόν, αποφάσισα να...

Μήπως θυμάσαι;

Έι, φίλε! Έι, αδελφέ μου! Έι... μήπως θυμάσαι; Μήπως θυμάσαι τα όνειρα που κάναμε όταν ήμαστε παιδιά; Μήπως θυμάσαι το χαμόγελό σου; Μήπως θυμάσαι αυτά τα υπέροχα χείλη που είχες κάποτε για να μου γελάς; Σ' εμένα και σε όλους τους άλλους! Μήπως θυμάσαι τον κόσμο όπως τον έβλεπες μέσα από τα μάτια σου; Μήπως θυμάσαι πότε οι λέξεις "άγχος" και "χρήμα" απέκτησαν νόημα για σένα, για τη ζωή σου, για την ψυχή σου; Μήπως, λέω απλά μήπως... Μήπως θυμάσαι τα ταξίδια που ήθελες να κάνεις και δεν έκανες; Μήπως ύστερα από τόσον καιρό θυμάσαι ακόμη γιατί δεν τα έκανες; Μήπως ελπίζεις ακόμη κάποτε να σου...

Κατακρίνοντας ανθρώπους

Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο βιβλίο για σένα. Δεν είσαι ένας άθρωπος που γνωρίζω. Είσαι απλά ένας άνθρωπος που άκουσα να μιλάει στο δρόμο σε κάποιον φίλο του, στην γυναίκα του ή στο τηλέφωνο. Κι όμως είμαι τόσο έξυπνος κι έχω τόσες εμπειρίες στη ζωή μου που σε ξέρω καλά. Είμαι σίγουρος πως έχω φτιάξει το τέλειο προφίλ για σένα μέσα μου. Εντάξει, υπάρχει μια μικρή πιθανότητα της τάξης του 1% να μην πέφτω μέσα. Άνθρωπος είμαι και τα λάθη ανθρώπινα. Δεν είπα πως είμαι τέλειος! Ας το δούμε, όμως, ρεαλιστικά για να μη νομίζεις ότι απατώμαι, νομίζοντας πως ξέρω. Βλέπεις ένα νέο άνθρωπο με γένια,...